Uzbekistan szybko rozwija się jako gospodarka oparta na zleceniach – według Państwowego Komitetu Podatkowego ponad jedna czwarta populacji w wieku produkcyjnym jest obecnie klasyfikowana jako samozatrudniona. Taszkent intensywnie pracuje nad rozszerzeniem swojej bazy podatkowej.
Liczba osób samozatrudnionych przekroczyła 5,5 miliona na dzień 1 lipca, poinformowała Komisja Podatkowa. Stanowi to wzrost w stosunku do zgłoszonej w 2024 r. liczby 3,5 miliona.
Trzy sektory, w których odnotowano najsilniejsze tempo wzrostu liczby freelancerów, to usługi dla gospodarstw domowych, usługi rolnicze i usługi produkcyjne. Wzrost ten może być związany z wysiłkami rządu na rzecz rozszerzenia bazy podatkowej poprzez rzucenie światła na szarą strefę w Uzbekistanie. Osoby pracujące w gospodarce nieformalnej, takie jak kierowcy oferujący wspólne przejazdy i dostarczający jedzenie, dostawcy usług sprzątania, korepetytorzy, sprzedawcy i drobni handlowcy, mają tendencję do działania na zasadzie gotówkowej, co pozwala im uniknąć lub zminimalizować podatki dochodowe.
Komisja podatkowa ogłosiła 2 lipca, że prawie 800 000 pracowników usług wspólnych przejazdów i dostawców żywności zostało oficjalnie zarejestrowanych, dodając, że 208 firm przewozowych lub dostawczych działających w Uzbekistanie zostało „w pełni zintegrowanych z systemami informatycznymi organów podatkowych”. Dotychczasowy proces przyniósł około 7 milionów dolarów dodatkowych dochodów do kasy rządowej w 2025 roku.
Komisja podatkowa ogłosiła również, że pracownicy dorywczy zaczną mieć potrącane podatki, jeśli ich dochód przekroczy około 7800 dolarów rocznie. Średni roczny dochód w Uzbekistanie na początku 2025 roku szacowany był na nieco ponad 5 000 dolarów. Liczby Państwowego Komitetu Podatkowego stanowią impuls dla inicjatywy ogłoszonej przez prezydenta Uzbekistanu Szawkata Mirzijojewa na początku 2025 r., której celem jest stworzenie ponad 5 mln miejsc pracy do końca roku. Zgodnie z rządowym planem, przedstawiciele komitetów sąsiedzkich, czyli mahalli, przyjmują na siebie główną odpowiedzialność za opracowanie „środków mających na celu kształtowanie ducha przedsiębiorczości, zmniejszanie zależności i wspieranie aktywności zawodowej rodzin o niskich dochodach”.