Rząd Uzbekistanu informuje o ciągłych postępach w zmniejszaniu ubóstwa w kraju. Ministerstwo Pracy ogłosiło 4 lutego, że wskaźnik ubóstwa w Uzbekistanie w 2024 roku spadł o 2,1 proc., spadając do 8,9 proc., w porównaniu ze wskaźnikiem 11 proc. w roku poprzednim. Ogólnie rzecz biorąc, prawie 720 000 Uzbeków przekroczyło w zeszłym roku granicę ubóstwa, podczas gdy 3,3 miliona Uzbeków nadal zmaga się z głodem i niepewnością.
W komunikacie Ministerstwa Pracy zauważono, że cztery regiony – Buchara, Samarkanda, Namangan i autonomiczny region Karakałpakstan – doświadczyły największych spadków w 2024 roku.
Urzędnicy przypisali postęp w walce z ubóstwem programom rządowym mającym na celu wspieranie „przedsiębiorczości i zwiększenie efektywności wykorzystania ziemi przeznaczonej pod uprawę i uprawę”. Średni miesięczny dochód na mieszkańca wzrósł w ciągu roku o 10,7 procent, osiągając 2,1 miliona uzbeckich sumów miesięcznie, czyli około 161 dolarów.
Eksperci Banku Światowego pochwalili wysiłki Uzbekistanu na rzecz redukcji ubóstwa, zauważając, że rząd wprowadził zmiany w sposobie mierzenia wskaźników ubóstwa, harmonizując swoje standardy z normami przyjętymi na całym świecie. „Do wiosny 2024 roku Uzbekistan był jednym z niewielu krajów na świecie, w których brakowało porównywalnych międzynarodowo szacunków ubóstwa” – czytamy w komunikacie opublikowanym na stronie internetowej Banku Światowego.
Rząd wprowadził nową metodologię w 2021 r. i ogłosił cel obniżenia wskaźnika ubóstwa o połowę w ciągu pięciu lat. Od tego czasu wskaźnik ubóstwa spadł z 17 procent w 2022 roku do obecnych 8,9 procent. „Utrzymanie szybkiego tempa redukcji ubóstwa w Uzbekistanie będzie wymagało dodatkowych wysiłków ze strony rządu w celu zwiększenia zdolności produkcyjnych ubogich gospodarstw domowych” – czytamy w oświadczeniu Banku Światowego.
Uzbecy, zwłaszcza na obszarach wiejskich, mają „mniejsze szanse na zatrudnienie, mają większe szanse na niższy poziom wykształcenia i mają więcej osób na utrzymaniu” – dodano. „Zmniejszenie różnic w tych wymiarach między gospodarstwami domowymi będzie miało kluczowe znaczenie dla ograniczenia wzrostu nierówności i dalszego zmniejszania ubóstwa”.